Mody klienckie: co instalują gracze, a co serwer

Na serwer wgrywasz mody, które zmieniają świat i rozgrywkę, czyli serwerowe i wymagane po obu stronach. Mody tylko klienckie, takie jak shadery, minimapy i mody graficzne, każdy gracz instaluje u siebie. Mody dodające nowe bloki, przedmioty czy moby muszą mieć wszyscy: serwer i każdy gracz, w tej samej wersji.

Cztery rodzaje modów

Rodzaj moda	Gdzie go zainstalować	Przykłady
Nowa zawartość: bloki, przedmioty, moby, wymiary, maszyny	Na serwerze i u każdego gracza, w tej samej wersji	Create, mody z nowymi rudami lub biomami
Tylko serwer: optymalizacja, narzędzia administracyjne	Tylko na serwerze	Lithium, FerriteCore
Tylko klient: grafika, shadery, interfejs, minimapy	Tylko u gracza, nigdy na serwerze	Sodium, Iris Shaders, Mod Menu, Entity Culling
Opcjonalnie po obu stronach	U gracza, a na serwerze wtedy, gdy chcesz dodatkowych funkcji	JEI, Jade, AppleSkin

Kilka wyjaśnień do tabeli:

Mody z nową zawartością rejestrują bloki i przedmioty, które gra musi znać po obu stronach. Gracz bez takiego moda zwykle nie połączy się z serwerem albo zostanie rozłączony z komunikatem o brakujących lub niezgodnych modach.
Mody optymalizacyjne takie jak Lithium czy FerriteCore działają wszędzie, gdzie je zainstalujesz. Na serwerze przyspieszają serwer, u gracza jego grę. Gracze nie muszą ich mieć, żeby wejść.
Mody tylko klienckie odwołują się do grafiki i okna gry, których serwer nie ma. Wgrane na serwer w najlepszym razie nic nie robią, a często zatrzymują jego start.
Mody opcjonalne po obu stronach działają u gracza także na serwerze bez nich. Wersja na serwerze odblokowuje funkcje, które wymagają danych z serwera. Gracz bez takiego moda niczego nie zobaczy: na przykład lista przepisów JEI pojawi się dopiero wtedy, gdy zainstaluje JEI u siebie.

Jeśli serwer ma tylko mody serwerowe, gracze zwykle mogą wejść zwykłym klientem. Wystarczy jednak jeden mod z nową zawartością, aby każdy gracz potrzebował loadera i kompletu modów.

Jak sprawdzić, po której stronie działa mod

Modrinth. Na stronie moda w sekcji Compatibility znajdziesz pole Supported environments. Client-side oznacza mod dla gracza, Server-side mod dla serwera, a Client and server mod, który działa po obu stronach. Ta informacja mówi, gdzie mod może działać, a nie czy gracz musi go mieć. Mod z nową zawartością i tak musi być u wszystkich.
CurseForge. Przeczytaj opis moda. Autorzy modów klienckich zwykle piszą wprost, że mod jest „client-side only” albo nie jest potrzebny na serwerze.
Funkcja moda. Jeśli mod zmienia tylko to, co widzisz (grafikę, menu, interfejs), jest kliencki. Jeśli dodaje coś, co istnieje w świecie, potrzebuje go serwer i gracze.

Zakładka Mody w panelu sama pomija mody klienckie: w podzakładce Przeglądaj zobaczysz tylko mody działające na serwerze, a próba instalacji moda klienckiego kończy się komunikatem Ten mod nie działa po stronie serwera. Przy ręcznym wgrywaniu plików do folderu mods nikt tego nie sprawdza, więc zrób to sam.

Jak dać graczom te same mody

Gracze potrzebują tego samego loadera, tej samej wersji Minecrafta oraz modów z nową zawartością w tych samych wersjach co serwer. Najwygodniejsze sposoby:

Serwer z modpackiem. Gracze instalują ten sam modpack w tej samej wersji w launcherze, na przykład w aplikacji CurseForge, Modrinth App albo Prism Launcher. Jeśli po instalacji paczki dodałeś na serwerze własne mody, przekaż graczom także te, które dodają nową zawartość.
Własna lista modów. Przygotuj profil z kompletem modów w Modrinth App albo Prism Launcher i wyeksportuj go do pliku .mrpack. Gracze importują ten plik w swoim launcherze i dostają identyczny zestaw. Do profilu możesz dodać też polecane mody klienckie, na przykład Sodium.
Lista ręczna. Podaj graczom loader, wersję gry i listę modów z wersjami. Nazwy plików i wersje odczytasz w zakładce Mody, w podzakładce Zainstalowane.

Mody serwerowe (Lithium, FerriteCore) możesz pominąć na liście dla graczy, chyba że chcesz, żeby przyspieszyły także ich grę.

Jak gracz instaluje mody u siebie

Jeśli gracz korzysta z oficjalnego launchera Minecrafta:

Zainstaluje loader w wersji klienckiej, dla tej samej wersji gry co serwer: instalator Fabric z zakładką Client, instalator Forge albo instalator NeoForge z opcją Install client. W launcherze pojawi się nowa instalacja z nazwą loadera.
Wgra te same pliki .jar do folderu mods w katalogu gry. Na Windowsie to %appdata%\.minecraft\mods. Jeśli folderu nie ma, uruchomi raz grę z nową instalacją albo utworzy go ręcznie.
Uruchomi grę z instalacją loadera i połączy się z serwerem.

W Modrinth App, Prism Launcher i aplikacji CurseForge wystarczy utworzyć profil z tym samym loaderem albo zaimportować plik .mrpack opisany wyżej.

Najczęstsze problemy

Gracz nie może wejść i widzi listę brakujących lub niezgodnych modów. Porównaj jego mody z listą w zakładce Mody. Wersje modów z nową zawartością muszą być identyczne, a loader i wersja gry takie same jak na serwerze.
Po wgraniu moda serwer wyłącza się przy starcie. Jeśli to mod kliencki, panel może pokazać w Konsoli kartę Wykryto mod tylko dla klienta z nazwą moda. Na Forge i NeoForge w logu zobaczysz wtedy zwykle invalid dist DEDICATED_SERVER. Usuń ten plik z folderu mods i zrestartuj serwer.
Konsola pokazuje kartę „Wykryto kod klienta w modzie”, ale serwer działa. Serwer pominął fragment moda przeznaczony dla gracza i wystartował. Możesz to potraktować jako ostrzeżenie. Jeśli pojawią się problemy, zaktualizuj albo usuń wskazany mod.

Powiązane artykuły

Ostatnia aktualizacja: listopad 2026.